Little Boats

Ik had nog een beetje stof over van mijn vorig project en dat wou ik niet verloren laten gaan. Ik blijf het een wondermooi stofje vinden: fris, het ademt zomer en is met zo veel te combineren. Volgers weten dat ik gek ben van de patronen van Compagnie M. Ze stellen je nooit teleur. Het was al even geleden dat ik de Stella Skirt had gemaakt en aangezien de 2 jaar nog steeds past voor dochterlief, was de keuze snel gemaakt. 

Maar eerlijk is eerlijk...naaien voor hoogzwangere dames zouden ze moeten verbieden. Ik lijst even op voor diegene die me willen na doen:

• naaien is stof én draadjes én nog meer stof. Niet compatibel met nestdrang
• naaien is concentratie houden. Euhm, niet compatibel met zwangerschapsdementie. Het rokje werd ineens 2 cm korter. Maar hé, het wordt 27 graden deze week, chance!
• naaien is soms eens wat laten vallen. Niet compatibel met een gigantische buik. Die naald laten we dus mooi liggen. Voer voor de stofzuiger.
• naaien is ongetwijfeld gestoord worden door een hangkleuter. Niet compatibel met het korte lontje veroorzaakt door zwangerschapshormonen. Je kan dan maar beter even uit de weg gaan. Ik maak het straks wel goed.

Nu ja, het rokje is klaar, de zon zit er aan te komen en de bevalling ook. Hopelijk krijg ik het niet nog eens in mijn bol om achter de naaimachine te kruipen. Hou me dan tegen hé.

 Stof: Soft Cactus (Bellelien)

Patroon: Stella Skirt Compagnie M.

Schoenen: Geox

T-shirt: Hema 

Gilet: JBC

Theo, Thea, Theodora,... het hemdkleedje dus

En voor dochterlief maakte ik de vrouwelijke Theo...maar wat is nu de correcte benaming? Thea, Theodora,...? Anyway, haar eerste hemdkleedje is een feit en ik ben er zot van. Verlengd in een A-lijn model en voor de rest achteraan eveneens met een stolpplooi en paspel (eigenlijk biais door gebrek aan mint-kleurige paspel). 

Ook hier kleine accenten mint, hoe kan het ook anders. 

De soft cactus stof is een droom om te verwerken, lekker zacht en klein beetje rek in. 

En nu...rust, relax, chill. 

Fijn verlengd weekend volgers! 

En Jade is er blij mee!

 

Theo...at last!

September...zo lang spreek ik al over het maken van de Theo. Met schaamrood op de wangen kondig ik jullie - éindelijk - mijn eerste hemdje aan. Niet voor dochterlief, maar voor Henry. Een schattig ventje die ondertussen ook al is gegroeid als kool dus weg met het zorgvuldig bewaarde winterstofje, weg met het reeds overgetekende maatje 92 (hopelijk is de 98 al niet te klein!) en met een schone lei herbegonnen. 

De limited edition van Soft Cactus prikte al langer in mijn ogen en als ik het in mijn bol heb, dan kan het allemaal niet snel genoeg gaan. Ik ben verliefd...zalige stof om te verwerken en tja, mint, my ultimate addiction (later meer hierover). Waarom had ik zo'n schrik om er aan te beginnen, mensenlief, wat een handige handleiding van Zonen09. De volgende stof is ondertussen ook al verwerkt voor de female-version. Want dochterlief paste de 98 door en zat als gegoten. Even verlengen onderaan naar een A-lijntje en klaar is kees. Ik ben in overdrive, en dat voor net over de 36 weken zwangerschap te zijn, kan alleen maar véél goeds voorspellen niet waar?

Henry, veel plezier met jouw Theo! Belofte maakt schuld, hé makker. En in de volgende blogpost meer over de...The(a).

Edit: goedgekeurd onder een stralende zon!

Red Rover

Vandaag is het een goede dag. We zijn voorbij de 8 maanden, de laatste maand is ingegaan en we tellen af naar baby zus. Ik maakte al heel wat voor haar maar grote zus groeit ook en ze had dringend nood aan wat extra kleedjes. Het Lotta patroon van Compagnie M. werd nog eens bovengehaald. Ik was gek op de Red Rover van Bellelien, een lichte rib, nog net gepast voor het tussenseizoen. Terwijl iedereen wellicht momenteel met de nieuwe Soft Cactus stofjes aan de slag is, koos ik voor ROOD! Perfect matching met de sandalen die ik bij Beau10 op de kop tikte. 
Er is er eentje gelukkig, dat zie je direct!
En ik ook, deze keer geen fouten én doorlopende print aan de rits. Ik krijg precies mijn verstand stilletjes aan terug, at last!

 

Jones

Al die baby's, het stopt niet in onze entourage. De neef van manlief werd voor de eerste keer papa en hun zoontje kreeg de naam "Jones". Voor dit kereltje (éindelijk eens een ventje!) maakte ik, in lijn van hun fantastisch mooi geboortekaartje, een slabbetje en flockapplicatie. Ik zag bij haar een tijdje geleden een toffe quote en aangezien ik toch heel wat zwart-wit babyspullen zag verschijnen op hun geboortelijst, vond ik deze wel gepast. Ooooh gezinsgeluk, het doet me wat. 

 Stofje: Bellelien

En ondertussen zwangeren we hier vlot verder naar 32 weken. Het is zo cliché maar het blijft speciaal, leven voelen in je buik. Ik herinner me nog heel goed hoe ik na de bevalling van Jade vol emoties voor de spiegel stond en geen buik meer zag. Geen beweging voelde, niks, moederziel alleen. Dus ik geniet tenvolle van elke stevige schop (ja, stévig!) en wacht geduldig op de komst van onze 2de mini-me. De chocolade fabrikanten verdienen goed aan mij ondertussen. En de stoffenwinkels. Win-win. 

In tussentijd luisteren we flink naar dat complexe vrouwenlichaam van mij en kruisen we de vingers dat we deze keer vlot uitdragen. Projectjes worden braaf in stukken gemaakt en om frustraties (en harde buiken) te vermijden, houden we het ons bij simpele maar o zo fijne patroontjes. Zoals nog een wipperhoes. Op de planning zeker nog 2 lakentjes - ja, easy kan ook - zegt de epi & flesjesmama. Die mogen nog even in de kast naast de 240 pampers. Goed voor een maand verluierplezier. It starts all over again... Ik werd trouwens recent verwend door Pampers en werd aangenaam verrast met een leuk active fit pakket. They red my mind. Sorry ladies, ik ben geen eco mommie die zich bezighoud met wasbare exemplaren. Met alle respect. 

Stof: Bellelien

Snuggle in style

De 'Hello Bear' collectie dus van Art Gallery. I think I'm in love. 
Zachte tinten, veel mint accenten, volledig mijn ding. Geduld is een schone deugd zeggen ze maar vorige week ontving ik dan eindelijk mijn pre order. 

De "Oh Hello Meadow" werd een snuggle dekentje. Uitgetest door dochter- én manlief op zondagmiddag en volledig goedgekeurd. De paspel kwam van hier, de zachte achterkant van het dekentje hier.
Voor de allerkleinste spruit stond er een pyjama op het programma, eentje op de groei. De legging van Emma & Mona deed al eerder dienst en ik waagde mij aan de "ik-gebruik-enkel-de-overlock" methode. Het zit in mijn hoofd, I know, maar om de één of andere reden denk ik steeds dat de pyjama uit elkaar gaat vallen als ik er niet nog eens over stik. Maar neen hoor, hij zit stevig in elkaar. Wel begin en einde goed vastzetten natuurlijk, dat leerde ik van de mama. 

Voor het bovenstuk moest ik even diep nadenken. Nog nergens was ik een patroon tegen gekomen voor een overslagtruitje. Ik kwam uiteindelijk uit bij Brindille & Twig. Van maat 44 tot 96, de moeite waard dus om aan te schaffen. Ik negeerde vakkundig de preemie-maat en ging voor een 62. Als stof gebruikte ik de "Firefly Sigh". Wederom enkel met de overlock, buiten de biais. 

Snuggle all the way! 

Voor de tricot-addicts/lovers: wat is jullie ervaring, enkel overlocken of nog eens overstikken? 

Stof: Bellelien

Confetti

I'm on a roll! Eergisteren kreeg ik bericht van haar dat mijn pre-order van de wondermooie "Hello Bear" collectie verzonden was. *Dubbel excited*. 

Ik weet wat te doen dit weekend.

Bij de bestelling zat nog een half metertje Confetti Dots die ik al eerder scoorde bij Lies. Maar later meer daar over, secret projects remember. Ik zag er een nieuwe wipper-hoes in. En combineerde de Confetti met de Herringbone. Ik ben enorm fan van de stof en verwekte de zwarte versie al eerder in een rokje voor Jade. 

Uit een half metertje haal je net een voorkant voor de hoes en met een restje van een andere stof (of in mijn geval bestelde ik 25cm) het tussenstukje. Voor de achterkant bestelde ik een half metertje witte katoen. Eenvoud, ik val in herhaling niet waar. 

Easy as baking a cake: in een uur heb je een wipperhoes. De eenvoudige versie weliswaar. Ik kocht een tijdje geleden bij Miss Tiggr het papieren patroon, met in het hoofd 'dat kan nog van pas komen als babyborrel-kado', nooit gedacht dat ik voor ons eigen baby'tje eentje ging maken! Relaxen & eating in style noemen ze dat. 

En in tussentijd moederen we verder, denken we na over hoe weinig slaap we binnenkort gaan hebben en hoe we alles gaan combineren. 

 

 

NY Circuit Ashen

Ik zag al meermaals het wondermooie stofje NY Circuit Ashen van Art Gallery passeren, waaronder hier en hier. En in exact dezelfde uitvoering als in mijn gedachten. Geen schaamteloze copy paste, houdt het op "great minds think alike" (gniffel). 
De baby groeit goed en ondertussen zijn we al 6 maanden ver. De energie is soms ver zoek maar de goesting om stofjes te verwerken is groot, héél groot. 
En ondanks de blogstilte ligt de kast al vol creaties, een heel assortiment, ik kan een kinderwinkel beginnen *oeps*. De meeste zaken zullen pas de blog halen eens ukje er is over 3 maanden, maar deze wou ik wel al delen. 

Ik maakte een jumpsuit in maatje 50, eentje voor de eerste weken te dragen. Die ging wonderwel vlot, een hemelsbreed verschil met 3 jaar geleden toen ik zwanger was van Jade. De babylegging maakte ik een maatje groter. Combineren kan ik nog altijd met een simpel donkerblauwe body en het setje is af om begin deze zomer te dragen. Oh wat hou ik van simpel. 

Geen centimeter bleef over van het zalige stofje, maar geen nood, er zijn er nog veel op komst. Deze keer waagde ik me eens aan Spoonflower. Benieuwd wanneer de overzeese pareltjes belgenland zullen bereiken. *Excited*  

 

Stof: NY Circuit Ashen by Art Gallery - Bellelien

Patroon Jumpsuit: Kiind

Patroon Legging: Emma & Mona

Patroon Slab: Droomfabriek

Rosali I

2014 was een vruchtbaar jaar. De bende breidt meer en meer uit en na Zoë was het de beurt aan Marthe! Al die koters, ze volgen er elkaar sneller en sneller op. Plezant, echt waar, voor de kinders én de mama's want er valt altijd wel wat te vertellen en te delen. Op kleine Marthe hebben we even moeten wachten, mademoiselle zat daar goed zo blijkt. Maar na 10 dagen kregen we het heugelijke nieuws dat Deinze weer een inwoner rijker was. Joepie! 
Voor Marthe maakte ik een reistasje, de "Rosali I" uit Mijn Tas. Eentje voor mee te doen naar de crèche of op logement. Onder het motto 'chakossen kunnen vrouwen nooit genoeg hebben'. Het patroon is een verademing. Niks onzichtbaar dicht te naaien *oef*. De naden zijn afgewerkt met biais binnenin. Ik leer bij. Een praktisch alternatief voor wie, net zoals ik, een hekel heeft aan de onzichtbare steek. Duidelijke handleiding en foto's, ik ben fan.
Ik vulde de tas met een doos kleenex en een pampertasje. Ondertussen heeft de ervaren mama al heel wat in huis maar hé, assorti snotdoeken en pamperhoesjes konden nu toch niet ontbreken. 
Zoals gewoonlijk liet ik me inspireren door het geboortekaartje. Een pareltje. 

Welkom Marthe!

Patroon: Rosali I, Mijn Tas, Elisanna & Fynn

Stof: Tissu Papi 

Yeah baby, yeah!

Terug van weggeweest! En hier ben ik dan, alive & kicking. Een paar weken geleden ben ik weer blogberichten beginnen lezen, beginnen hunkeren naar eigen creaties en kriebelt het weer om me te omringen met stofjes. De afgelopen maanden leefde ik in mijn cocoon, vond ik het zalig in te dommelen in de zetel s avonds en te leven volgens "alles kan, niks moet". Want er groeit nieuw leven, onze kleine surprise-baby, en alles mag daarvoor wijken dus ook mijn teerbeminde hobby. Maar I'm back! Met energie! En goesting! En omdat fiere grote zus stilletjes aan bewust wordt van het nieuwe leven in mama's buik, zorgde ik dat mijn come-back eentje was waar ze van kon meegenieten. 
Want Jadepatat is een mini-moedertje, eentje die haar poppen koestert en met veel liefde verzorgt. Het zit in de genen het "moederen". Onder de kerstboom zal deze poppendraagzak liggen. Want ooit hing zij in menig draagdoek & zak, maar straks is het de beurt aan kleine spruit. En zij mag meedoen. In stijl. Met dank aan een super tutorial van Liv.

Patroon: Leven met Liv

Stof: Veritas & Zeeman

Fournituren: Feys Lokeren

 

 

Zoë

Onze 'entourage'-bende breidt verder uit! Ik maakte voor onze nieuwkomer een zacht dekentje voor de komende koude maanden en 2 bijpassende slabbetjes, in de stijl van het geboortekaartje. Aangezien de kersverse papa een echte basketbal fan is, flockte ik het Michael Jordan logo op een body met glitterfolie. Om gepast naar de eerste match te gaan kijken. Gisteren konden we de wondermooie Zoë bewonderen. 
Welkom meid en proficiat Sven & Fien! 

Stof dekentje: Passing Clouds Blue - Cloud 9 Fabrics (Pand42)

Stof slabbetjes: staaltjes van Compagnie M.